وارد شوید
سبد خرید {{cart.KalaCount}}

شرح محصول: {{itCartItem.Name}}

تعداد: {{itCartItem.Qty}}

نهایی کردن خرید
فروشگاه اینترنتی مواد غذایی
Tel icon
برف

برف

بزرگترین دانه برفی دنیا، ۴۵ سانتیمتر پهنا و ۲۰ سانتیمتر ضخامت داشت. بر اساس اطلاعات درج شده در کتاب رکوردهای گینس، این دانه غول پیکر، بیست و هشتم ژانویه سال ۱۸۸۷ میلادی در ایالت مونتانای آمریکا یافت شده است.

ساختار پیچیده کریستال های برف، باعث می شود که سطوح بسیار کوچک آن، نور مرئی را منعکس کند. آن ها نور خورشید را جذب کرده و دوباره آن را بازتاب می دهند. به همین دلیل، برف سفید رنگ به نظر می رسد.


شهر کاپراکوتا در جنوب کشور ایتالیا، رکورد دار سریع ترین بارش برف در دنیاست. در پنجم مارس سال گذشته، تنها در هجده ساعت دو و نیم متر برف بارید. نکته جالب اینجاست که شهر ذکر شده، در جنوب قرار دارد و حتی در رشته کوه های آلپ هم نیست. این شهر تقریبا ۱۴۲۰ متر از سطح دریا بالاتر است و به خاطر همین بارش سنگین شناخته می شود.

پیست اسکی بیکر شهر واشنگتن آمریکا، شاهد سنگین ترین بارش برف در دنیا بود. در زمستان سال ۱۹۹۸ میلادی، ارتفاع برف این منطقه به بیش از دو متر و نود سانتیمتر رسید. پیست اسکی نزدیک به کوه بیکر قرار دارد. تصور کنید در آن سال چه میزان برف در این ناحیه باریده است.

هشتاد درصد آب های شیرینی که بر روی زمین قرار دارند، به صورت برف و یخ هستند. آن ها ۱۲ درصد سطح سیاره ما را تشکیل می دهند.


هنگامی که دید شما به کمتر از ۴۰۰ متر کاهش یابد، طوفان به وجود آمده، به اصطلاح «کولاک» نامیده می شود. بادهایی که این پدیده را به وجود می آورند، معمولا ۵۶ کیلومتر بر ساعت و یا بیشتر سرعت دارند. طوفان ها باید حداقل برای سه ساعت ادامه داشته باشند تا بتوان آن ها را جزء کولاک ها به حساب آورد. اگر تمام شرایط ذکر شده وجود نداشته باشند، تنها می توان آن را یک طوفان برفی نامید.


این تعداد طوفان برای یک کشور بسیار زیاد است. آن ها معمولا دو تا پنج روز باقی می مانند و در ایالت های مختلفی روی می دهند.


تعداد ریشه هایی که در زبان های اسکیموها برای کلمه برف استفاده می شود، معادل با تعداد به کار رفته در زبان انگلیسی است. اما ساختار آن ها به گونه ایست که می توان ریشه ها را برای تشکیل یک کلمه تغییر داد.

اتم اکسیژن، جاذبه زیادی به ابرهای الکترونی اتم های هیدروژن دارد و آن ها را به یکدیگر نزدیک می کند. این فرایند باعث می شود که بار هیدروژن ها مثبت باشد و مرکز ساختار «V» شکل، بار منفی به خود بگیرد. هنگامی که دیگر ملکول های آب در تشکیل دانه درگیر می شوند، بارهای مخالفی که درباره آن ها صحبت نمودیم، به یکدیگر جذب شده و ساختار سه بعدی منحصر به فرد و دارای شش ضلع را تشکیل می دهند.
هر ملکول آبی که در تشکیل دانه های برف شرکت می کند، از همین فرایند پیروی نموده و به همین دلیل است که ما دانه های برف را به شکل شش ضلعی می بینیم.

*منبع: سایت برترین ها